woensdag 12 maart 2008

 

MILAAAAAN



Visit us in Milan at the Salone Internazionale del Mobile di Milano. Tuttobene Milan 2008, Spazio Mortara 15, at the via Mortara 15. Next to Zona Tortona and 200 meter close to Stazione Porta Genova. Tuttobene organises collaborative presentations for talented and innovative designers.

maandag 17 december 2007

 

producten!

Het was even flink zweten, maar het is gelukt!!!
Hier een overzicht van de producten:



Bambuster (bamboe vazen)
Bambuster: a series of vases made from pressed bamboo, they all have a colour accent of rajut (a kind of indonesian crochet). A nice detail is the burned logo of a gerobak (gerobak is a two-wheeled vehicle for food like sate) on the bottom of the vases.



Listrik (lamp)
Listrik: a hammered copper lamp with a perforated pattern and a chrome finish on the outside. The pattern is based on Islamic motives, since a lot of middle eastern influences can be seen in Java.



Blitsers (speldjes)
Blisters: colourful pins inspired by the Indonesian street scene





Shareware (zitelement)
Shareware: 4 stackable seats. The fabric, called Lurik, is a traditional hand-woven striped cotton cloth from Java. One of the pillows has an embroidered becak pattern on its side (becak is an Indonesian cycle rickshaw).




Soupper (soep set)
Soupper: a soupset for four. The perforated pattern on the sonokeling wooden plate continues smoothly in the ceramic bowls. However, there is a contrast in material.


Smocker (zachte leren tas)
Smocker bag: grey leather bag with orange becak-pattern (becak is an Indonesian cycle rickshaw) lining. Smocking defines the shape of the bag.


Elephant bag (harde leren tas)
Elephant bag: grey leather bag with blue becak-pattern lining (becak is an Indonesian cycle rickshaw).


Dompet (portomonnee leer)
Dompet: wallet, leather.

Constructors (keramieke vazen)
Constructors: series of ceramic vases. The little blue detail, made from coconut shell, refers to the colonial history of The Netherlands. Its shape is inspired by the Dutch tiles you still can find in the palace of the Sultan in Yogyakarta.


Sew me!- small (knopen)
Sew me!- small: a series of buttons made of seashell or pure silver. The pattern defines the way you have to sew in on your clothes, bag or...


Coco (bamboe schalen met kokosnoot inleg - sterretjes)
Coco: bamboo plate with coconut inlay. The shape of the inlay is inspired by the decorations of the palace of the Sultan in Yogyakarta.


Roster-blue (bamboe schaal met batik motief)
Roster: series of pressed bamboo plates. The carved or batik pattern is inspired by ventilation stones which are seen a lot in indonesian houses.
Roster-holes (bamboe schaal met uitgezaagd motief)
Roster: series of pressed bamboo plates.The carved or batik pattern is inspired by ventilation stones which are seen a lot in indonesian houses.







Rajut (gehaakte tassies)
Rajut, up-side-down-hat-bags. The bags are based on Muslim hats that are made by a group of Javanese women.
Turn the hat upside down, enlarge the bottom, add a handle and … you have a bag!


Cocups (palmhouten bekers)
Cocups; series of six palmwood cups with a range of coloring: a gradient from white to blue


Sew me! - big (broche)
Sew me! - big: an ultra big button made of silver and recycled Indonesian motor helmet on the back!


verpakkingen


visitekaartje en label


details


inspiration

dinsdag 11 december 2007

 

maandagochtendgevoel

De laatste week om alle samples af te hebben!
...die geen laatste week blijkt te zijn om alle samples af te hebben.

Op maandagochtend belden zowaar alle producenten af die we die dag zouden bezoeken. De een na de ander meldde, met of zonder schroom, dat het werk om een of andere reden niet af was en twee producenten haakten zelfs helemaal af! Niet echt goed voor je maandagochtendgevoel...

In een spoedoverleg, over wat te doen met deze situatie, hebben we besloten het project een volle week langer door te laten gaan. Nog steeds krap, gezien het werk dat nog gedaan moet worden, maar wel haalbaar als er hard gewerkt wordt!

Vol goede moed er weer tegenaan, weg met het maandagochtendgevoel!
... Maar ook dinsdag en woensdag verliepen moeizaam. Wat is dat toch? Soms lijkt het alsof de producenten geen zin meer hebben of niet mee willen denken. Uren in de auto zitten om een zaagsnede te bekijken, terwijl het hele product af zou kunnen zijn...
Aan het eind van de week verdween het maandagochtendgevoel eindelijk toch: eerste serie bamboe vazen klaar, het zitelement zo goed als af en leren tassen die iets beginnen te worden!

maandag 3 december 2007

 

Stresssssss

De dagen zijn of hysterisch geslaagd of bedroevend slecht; soms zitten we in de auto vol euforie, schreeuwen we het uit van OOOOh wat wordt het mooi!! en soms met een sip gezicht zeggen we waarom hebben ze het nog niet af... waarom zitten de gaten links terwijl ze rechts hadden moeten.... hoezo kan hij hout niet figuurzagen??, waarom heeft de producent resin over het hele product gesmeerd terwijl het alleen aan de binnenkant moet ... waarom heeft hij al 3 niet goede producten af terwijl we eerst een sample hadden moeten zien, hij zie dat hij het kon, toch!!!!?????????????????.
Het is druk, en de druk is hoog. Het is helaas zo dat veel afspraken van de producenten niet worden nagekomen, dus het werk stapelt zich op. Wij vinden het spannend allemaal!!!
Er zijn 2 dames van Apikri die ons vergezellen in de auto om onze monitoring-bezoeken aan de producenten te doen, Athi en Igung. Hun eerste woorden van de dag zijn; lets hope its gonna be a good day. onze respons; its gonna be a GREAT day. Daar hopen we vandaag ook weer op!!! Nu op weg naar de koperproducent, de kussenproducent, de leerproducent, seashell en de moslimhoedjesmakers...

maandag 26 november 2007

 

stippeltjes breiden zich uit



Eindelijk weer een rustige week waarin we weer gewoon hebben kunnen werken, zonder immigratie-gedoe. Wel wat minder vanuit kantoor en wat meer vanuit huis, maar we zijn toch voornamelijk onderweg geweest om producenten te bezoeken. Het is fantastisch om te zien dat wat eerst in ons hoofd zat, nu echt producten beginnen te worden!! ...al gaat het soms wat langzamer dan we zouden willen. We merken dat het in dit stadium erg belangrijk is om regelmatig contact te hebben met de producenten, om goed te kunnen overleggen en waar nodig op te zoek gaan naar oplossingen voor problemen.

Even op een rijtje:
- Bamboe wordt wel wat! We zijn er bijna, maar nog niet helemaal...
- Over een houten schaal (sonokeling) zijn we helemaal tevreden!
- Tassen zijn in de maak, erg spannend!
- Ontwerp voor speldjes is de deur uit...
- En schaaltjes van keramiek worden steeds beter!

De keramiekproducent is overigens erg goed, hij heeft geen problemen met het lezen van werktekeningen en werkt secuur en snel. Daarnaast is hij erg bezig met de toekomst en hoe hij zich kan onderscheiden van andere keramiekproducenten. Het grappige was: we hadden hem een ontwerp gegeven van een schaal met een decoratie van stippeltjes. Vervolgens hebben we tot in de details uitgelegd dat de decoratie niet om het hele schaaltje heen moest, maar dat het op ongeveer een kwart stopte en als het ware afbrokkelde. Hij vond het maar gek en modern. Toen we de keer erop weer bij hem kwamen, zagen we dat hij het 'stippel-afbrokkel-principe' met eigen patronen op verschillende schaaltjes had toegepast. Werkelijk heel de tafel stond ermee vol!

En verder nog wat alledaagse dingen:
Op straat zijn er veel politiecontroles, om te checken of je wel een rijbewijs hebt voor de brommer. Zo'n politieactie - waarschijnlijk ontstaan om wat extra geld te verdienen voor het eind van de maand - is een overduidelijke opstopping met veel te veel mannetjes in grijze pakken. Je kan het, als je rustig rijdt en goed kijkt, gemakkelijk aan zien komen. Wij hebben geen rijbewijs en dat is volgens Apikri ook helemaal niet nodig: als buitenlander wordt je nooit aangehouden, omdat de politie n Yogya geen Engels spreekt... (huh huh..) Uitkijken dus.

Zaterdag zijn we naar voetbal geweest, in een stadion in aanbouw: Jakarta - Yogyakarta. Toen we onze kaarten wat onzeker lieten zien bij de ingang, zei de bewaker: 'Oh, wouw, VIP-kaarten!', en werden we meteen netjes naar onze tribune begeleid. Niet dat de VIP-tribune nou zo VIP is... je moet er, net als op de rest van de tribunes, gewoon twee keer drie kwartier op een betonnen rand zitten...
Jakarta stond al snel voor met 3-0 en de sfeer werd een beetje gespannen: boze, schreeuwende mensen, vuurtjes op de tribunes en mensen die aanstalten maakten om naar huis te gaan. Maar Yogyakarta werd wat agressiever en scoorde net op tijd, waardoor de rust op de tribunes terugkeerde. Uiteindelijk werd het 3-3! De wedstrijd was zowaar nog spannend ook!

zondag 25 november 2007

 

bewegend beeld!!

Even 3 filmpjes tussendoor....
Zijn geen voetbalfans, maar ja. Hysterie in Indonesie, voetbalmania, dat willen we mee maken.Let op!!!Ze staan hier 3-0 achter en het is pauze....Wat een optimisme. Uiteindelijke score 3-3!!! positief blijven dus.
video
Tweede filmpje is een wever die de tradionele streepjes stof: Lurik maakt. video video
het lied van dit moment hier!!! en zo gaat die verder....
Oo...Oo..Kamu ketahuan pacaran lagi Dengan dirinya teman baikku Oo..Oo. .... )))OOOOOOO LA lA laalalalalaaaaaaaaaa

zaterdag 17 november 2007

 

Update: We blijven!????



Inmiddels hebben we een stempel in ons paspoort! Dit ging niet zomaar... De hele week stond in het teken van de Immigratie, zeer stressvol, weinig slaap en veel gepraat. We zijn vaak terug gegaan en er zijn vele gesprekken gevoerd tussen Pak Eko (werkzaam bij de immigratie dienst, de man die weigerde het paspoort te verlengen)en Apikri. Wij hebben een sociaal cultureel visum en vooraf leek dat het juiste visum voor dit project. Hier zeggen ze dat we met dat visum geen vrijwilligers project/werk mogen doen. Dus geen verlenging en geen project. Pak eko is geen makkelijke man is gebleken: Apikri heeft moeten beloven aan de man te stoppen met het project. Officieel zijn we nu dus toerist. Pak Eko heeft gezegd dat zijn staff Apikri wellicht gaat controleren.........
Wij gaan door met het project, er kunnen veel producenten in Bantul regio die getroffen zijn door de aardbeving van vorig jaar geholpen mee worden. Of het verstandig is????
Wij weten het niet, de consequenties kunnen groot zijn. Eigenlijk zijn we een beetje bang...

maandag 12 november 2007

 

we moeten het land uit...

Al ruim een week zijn we bezig geweest met de verlenging van ons visum. Vorige week al een stuk of vier keer op en neer geweest naar het immigratiekantoor en steeds was er iets: niet genoeg gekopieerd, te veel gekopieerd.. het was maar hoe de wind stond.

Vanmorgen leek alles in orde. We hadden een briefje gekregen om te betalen en zouden daarna onze verlenging krijgen... dachten we!! Na een ondervraging van ruim een uur van onze sponsor, werd ons verteld dat ons visum niet verlengd kan worden. Een echte, duidelijke reden is niet gegeven..., maar we moeten het land uit, vóór zaterdag.

We hebben nu nog een paar dagen en proberen natuurlijk alles op alles te zetten om tóch de verlenging te krijgen. Inmiddels hebben we contact gehad met de ambassades in Nederland en Indonesië...

later meer...

zondag 11 november 2007

 

lijstjes


Week acht, we zijn op 2/3 van het project en de deadline is al aardig te voelen. De lijstjes met de dingen die we nog moeten doen, beginnen dan ook spontaan te groeien: op kassabonnetjes, losse papiertjes, maar ook in serieuze schema's aan de muur, gelabeld met kleur: roze voor wat nog ontworpen moet worden; groen voor wat in gang gezet is, oranje en geel voor wat nog besproken moet worden met respectievelijk Timbertrail en Apikri.

Afgelopen week hebben we gelukkig wel wat goede resultaten geboekt.
We hebben een sample binnengekregen van de door ons ontworpen becak-stof. (echt heel leuk!!) En we hebben een prachtige stof gevonden: Lurik, een traditionele, geweven stof uit Yogyakarta. De stof bestaat uit verschillende patronen van gekleurde strepen die oorspronkelijk allemaal een symbolische betekenis hadden. De stof werd gebruikt voor de kleding van de bewakers van het paleis van de Sultan en ook voor Javaanse mannenkleding voor bijzondere gelegenheden. Omdat de kleuren wat sober waren en er geen nieuwe patronen ontworpen werden, is de stof een beetje in de vergetelheid geraakt. Nu komt de stof weer een terug, kleurrijker dan voorheen. En met het oog op duurzaamheid is dit dus een perfecte stof om te gaan gebruiken voor onze ontwerpen!

Naast bezig zijn met stoffen, hebben we ook wat producenten aan het werk gezet: de koper-, seashell-, mahonie-, moslimhoed- en zilverproducent zijn nu - als het goed is - druk aan het klussen. Binnenkort krijgen we weer samples!

Als het goed is - want soms gaat het mis. Zo kwamen we er bijvoorbeeld ook deze week achter dat een opdracht die we ruim twee weken geleden aan een producent gegeven hebben, toch niet goed is overgekomen. Er was nog niets gemaakt of geprobeerd, omdat - zo zeiden ze - het materiaal nog niet helemaal compleet was. Uiteindelijk bleek dat het ontwerp niet begrepen was. De communicatie blijft hier een moeilijk ding, maar door doorvragen en achter iedereen aan te blijven gaan, hopen we dat alles wat we voor elkaar willen krijgen, gaat lukken!

Overigens..., om terug te komen op het vorige stukje: onze vraag om de catering te bellen vanwege de matige kwaliteit van het eten, heeft zijn vruchten afgeworpen! Vanaf nu eten we iedere dag lekker & vers in een gezellig restaurantje, gerund door kunstenaars. Een soort van woonkamer lijkt het, met gratis internet! ...de ideale plek dus voor het bijhouden van weblogs...

dinsdag 6 november 2007

 

Puzzeltocht



Jaaaa we hebben bamboe plaatmateriaal van de Universiteit in Yogya gekocht om onze eerste ontwerpen te maken. De houtdraai-man Budi had ook een sample gemaakt voor ons die er al goed uit zag, maar nog wel wat verbetering kon hebben. Dus nu kopen we eerst het materiaal bij de universiteit zodat Budi de kans krijgt zijn Bamboe plaatmateriaal te optimaliseren. Via de universiteit kan hij nu de juiste lijm bestellen. En bij een andere producent kan hij het bamboe in een oven drogen, wat erg belangrijk is, helemaal nu het regenseizoen is aangebroken in Java (en geloof ons dat houdt niet op bij 1 buitje per dag vooralsnog!) Dus het ziet er naar uit dat het goed gaat komen met onze bamboe ontwerpen!!!!.
Verder hebben we nog 2 producenten gevonden voor op onze producentenlijst!!! Een hele goede keramiekproducent en een koper-producent voor wie we een lamp aan het ontwerpen zijn. Verder zijn we nog op zoek naar een interieurstof. We hebben een traditionele stof gezien waarvan we een producent zoeken. Dan hebben we veel (+-15) producenten die we kunnen helpen. Vooralsnog willen we het voorlopig even hier bij laten omdat anders de kwaliteit van de producten in gevaar komt en dat moeten we niet hebben!
Op 1ste van de maand krijgt iedereen hier zijn loon uitbetaald. En bij de 2 jongens, die de security van de opslag van Apikri zijn en beneden ons wonen, betekent dat elke maand 1 groot pesta (feest). Met hun karige loon gaan ze dan stiekem flessen wiskey halen mengen dat met blauwe? cola. Waar ze de drank vandaan halen is ons een raadsel, vast een of ander verborgen toko. Wij hadden beloofd ook een bintang biertje mee te drinken met op de achtergrond een dangdut-dvd. Nou.............. ze hebben hier wel een heel speciale manier van drinken. Gelukkig duurt het weer een maand voordat ze weer alcohol gaan drinken.
En nog even terug komen op de miertjes. Die hebben zich nu niet alleen uitgebreid naar ons eten maar zich ook getransformeerd tot haren, maden en vissenkopen ... HHHHmmm dus. Heel frustrerend als je alleen maar emailtjes van mensen krijgt over hoe lekker we waarschijnlijk wel niet aan het eten zijn. Een beetje beschaamd hebben we gevraagd of ze toch nog een keer de catering zouden willen bellen. Dus even afwachten!!
Deze week hadden we ook een indonesische begrafenis. Een werkgever van Apikri is overleden op 42 jarige leeftijd en laat een vrouw en 2 zoontjes achter. s ochtends hoorden we het nieuws en binnen 5 uur gingen we naar zijn dorp en daar zat de hele gemeenschap buiten op typische indonesische plastic tapijtjes te gezellig keuvelen. Er volgende een gebed en toen werd het levenloze lichaam weg gedragen om begraven te worden. Op dat moment volgde een intense oerkreet van zijn vrouw, die in elkaar zakte. Alsof ze op dat moment pas begreep dat hij nu voorgoed weg was. Het was erg surreëel om mee te maken en hardverscheurend om te zien.


(Amir is nu thuis, hij is nog wel erg zwak, maar wilde absoluut niet meer in het ziekenhuis zijn. De dokters willen dat hij het rustig aan blijft doen , omdat ze bang zijn voor weer een hersenbloeding.)

maandag 29 oktober 2007

 

op-z'n-Indonesisch-volgeladen



Afgelopen week zijn we dan eindelijk ECHT begonnen met het ontwerp-werk: tekeningen en modelletjes maken, kleuren uitzoeken.. kortom, super! Ons oorspronkelijk saaie kantoor begint al aardig gezellig te worden! Na optimaal gebruik te maken van tafel- en vloeroppervlak, zijn we nu ook begonnen aan het volhangen van de muren.

Van maandag tot en met donderdagochtend hebben heel hard gewerkt - wederom tot in de late uurtjes - om een groot deel van de werktekeningen af te hebben voor de producers die op donderdag langskwamen. Vervolgens met hen een vier uur lange meeting gehad, waarin we per producer uitgelegd hebben wat de bedoeling is en gevraagd hebben of de ontwerpen haalbaar voor ze zijn. Er worden nu al wel wat samples gemaakt!! Wel heel spannend, omdat het niet altijd even duidelijk is of de informatie die we geven wel helemaal goed begrepen wordt.

Op vrijdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan een keramiekproducent en daarna zijn we naar de Jogja Furniture Show geweest, waar we zonder problemen een 'buyers-pas' konden regelen om even de dikke dandy uit te hangen. Was leuk! We hebben weer wat inspiratie op kunnen doen en nieuwe mensen leren kennen.

Toe aan weekend waren we op vrijdagavond, maar dat zat er helaas niet in! Om 3 uur 's nachts zaten we alweer in een 'op-z'n-Indonesisch-volgeladen-met-mensen-auto' richting Oost Java, op weg naar een dorp waar we verschillende kwaliteiten geperst bamboe zouden kunnen zien en kopen. Zes uur heen, zes uur terug werd ons gezegd. Na 9 uur stopten we eindelijk bij een fabriek, maar ze bleken er geen bamboe plaatmateriaal te maken, maar ronde, houten stokjes. We vroegen waarom we hiernaartoe gebracht waren, maar antwoord was: '...Ja, maar wat vinden jullie van de kwaliteit van de stokjes?'.

Even later zaten we weer in de auto. Het dorp zou nog vier uurtjes rijden zijn vanaf de stokjesfabriek en er werd druk gebeld met de bamboeproducer over de afmetingen van de benodigde stukken. Vol goede moed, kwamen we zeven uur later aan in het dorp. Maar helaas, geen geperst materiaal, alleen een onlangs gekapte bamboestam van een man die ooit - in 1996 ofzo - een stukje geperst bamboe had gemaakt. Hij had nog niks voor ons voorbereid, want - zo zei hij - hij wilde ons het proces van persen laten zien. Teleurgesteld, maar toch nog wel met een sprankje hoop, keken we toe hoe hij met een handzaagje de bamboestam in kleine stukjes begon te zagen. Ruim een uur later gaf hij toe dat hij eigenlijk helemaal geen lijm had om het materiaal te maken waarvoor we kwamen.

Gedesillusioneerd en helemaal kapot kwamen we 30 uur na vertrek weer aan in Yogyakarta.
Daar zijn we meteen in bed gerold, omdat we geen oog dicht hadden gedaan.
Erg jammer, want door deze trip hebben we een bruiloft gemist waar we voor uitgenodigd waren en erg naar uitkeken...

Voor nu:
Nieuwe week, nieuwe kansen!! !! !!
We gaan er weer tegenaan, volgende week meer...

zondag 21 oktober 2007

 

Geen verhalen uit het land der verloren slippers.



Afgelopen week waren we heerlijk op reis ivm Leberan. We zullen jullie niet vermoeien met verhalen over de mooie borobudur, een doorgeslagen dwaas die zijn nogal ranzige hostelkamer helemaal wit schilderde in een nacht, het culturele leven in solo en hoe je scrabble speelt in het Indonesisch(we hebben nog gewonnen ook!). Maar laten we het erop houden dat het fijn was meer te zien van Indonesië en als rijker mens terug te keren.
Want er moet weer ontworpen worden! De tijd is snel gegaan; 1 week vliegen naar Jakarta, aarden en op plek van bestemming komen, 2 weken producent-bezoekjes, halve week workshop voorbereiden en geven en anderhalve week vakantie. In de komende periode gaan we onze ontwerp-ideeën en schetsen uit werken. Twee berichten geleden hebben we verteld dat we een keuze gingen maken naar aanleiding van onze producent-bezoekjes, met wie we gaan samenwerken .
Onze producenten lijst is al volgt:
Houtdraaiers (bamboe)
Houtbewerkers
Batik (op bamboe)
Moslimhoedjes makers (soort van weven, gemaakt door vrouwen)
parelmoer producent
dozen producent (voor verpakkingen)
leren tassen producent
Kokosnoot-producent
Eventueel glas of porselein, waarvoor we helaas nog geen producent hebben gevonden, en we zijn nog op zoek voor een borduurproducent die we zeker kunnen vinden hier. Volgende week kunnen zullen we meer vertellen over onze ontwerpen!!!!!Tot dan!

maandag 15 oktober 2007

 

design-dokters? ? ?




Aan het begin van de week hard gewerkt – zelfs tot in de late uurtjes - om een workshop ‘European Design’ in elkaar te zetten voor ongeveer 50 producenten van Apikri. Op maandag na het werk zijn we met een ‘veel-te-hard-gewerkt-maar-geen-fluit-opgeschoten-gevoel’ naar een café met internet gegaan om daar verder te werken. Zeven uur later loog onze rekening er niet om…, maar we hadden wel bijna alle informatie die we nodig hadden!

Op woensdag was de presentatie dan eindelijk. Waarschijnlijk verwachtten de aangemelde producenten een lezing over kleuren en vormen van 2008. Maar we dachten: ‘Wat heb je daar aan als je de Europese vormgeving niet eens kent of begrijpt?’ We besloten, in plaats van te praten over kleur, een kleine introductie te geven over de Europese lifestyle markt. Aan de hand van voorbeelden hebben we laten zien op welke manier er in Europa gedacht wordt en wat voor soort vormgeving gewaardeerd wordt. Vervolgens zijn we ingegaan op mogelijkheden van samenwerking tussen producenten en landen: ‘culture mix’ en hebben we tips gegeven voor het ontwerpen voor de Europese markt. Overigens, vanaf nu kunnen producenten op maandagochtend bij ons terecht met vragen over hoe ze hun producten aan kunnen passen. We worden een soort van design-dokters dus… (Ontstaan vanuit een serieus genomen grap, maar we gaan ons best doen mocht er iemand op consult komen),

De workshop was een lastige opgave, omdat het de producenten hier natuurlijk om één ding gaat: overleven, produceren om geld te kunnen verdienen. Of ons verhaal helemaal goed aangekomen is…? In ieder geval kan het volgens ons geen kwaad om een keer geconfronteerd te worden met zo’n andere manier van denken. En misschien is het voor sommigen wel het eerste stapje geweest om na te gaan denken over hun eigen producten…

Na de workshop kwamen onze collega’s één voor één afscheid nemen. We hadden blijkbaar vakantie… Goed dat ze langs kwamen, want anders hadden we de volgende dag gewoon weer op de stoep gestaan om te gaan werken. Athi nodigde ons uit in haar ouderlijk huis om Lebaran mee te vieren. Ruim een uur op de brommer op de snelweg (!? ja echt..) vanaf Yogya, zijn we de volgende dag naar haar dorp gereden. Het grote, sobere huis van meer dan 100 jaar oud wordt nog voor een deel bewoond door haar tante. En… met op nog geen 5 meter afstand van het huis een moskee die ons de hele nacht wakker heeft gehouden, omdat ie non-stop doorging vanwege Leberan. Om 6 uur vielen we voor drie uurtjes in slaap, waarna we meegeweest zijn op een 15tal familie- en vriendenbezoekjes. En dat binnen een uur!! Overal moesten we natuurlijk iets eten en met een buik vol zoete dingen zijn we ‘s middags weer naar huis gereden met halverwege een toeristisch bezoekje aan de Prambanan.

‘s Avonds in Yogya bleek het weer volop feest te zijn op straat. Overal optochten met verklede mensen, wagens, muziek en lichtjes. Achterop de brommer zijn we gaan kijken wat er allemaal te doen was. Super mooie sfeer om middenin te zitten!

Op zaterdagochtend hebben we onze spullen gepakt voor een weekje rondtrekken in Centraal Java met als eerste doel: de Borobudur. (De bedoeling was om het met zonsopgang te zien, maar dat is niet echt gelukt…) Vervolgens zijn we met de lokale bus (overvol dus!) naar het Dieng Plateau gegaan. We dachten eigenlijk dat we op weg gingen naar een paar dagen rust en genieten van mooie natuur, maar toen we aankwamen in Dieng, bleek het kleine dorp – net als de bus - afgeladen vol te zijn met Indonesische Leberan-vierders…

Volgende week meer spannende verhalen!

NB. We weten nog niet veel meer over hoe het met Amir gaat. Ze denken nu aan een hersenbloeding en hij is overgeplaatst naar een ziekenhuis met betere voorzieningen. Waarschijnlijk horen we na onze vakantie weer wat meer. (zoals uitslag van hersenscan)

maandag 8 oktober 2007

 

Miertjes breiden uit



Weer al meer dan een week voorbij! De kleine miertjes die in ons computer kruipen hebben zich deze week verplaatst naar ons eten. Haha. Maar we worden goed verzorgd hier, hoor. Onze huisuitzet groeit bijvoorbeeld gestaag. De laatste aanwinsten zijn: een fluitketel, mokken, een stormlamp en het nodige noodrantsoen. We hebben nog meer producent bezoeken gedaan. En ook onze zoektocht naar Bamboe als halffabrikaat begint resultaten op te leveren!!
Een bezoek bij een producent hoog in de Bergen heeft iets opgeleverd. Het is een groep van houtbewerkers, 22 mensen, die hun krachten hebben gebundeld na de aardbeving en daar is een collectief uit ontstaan.

We hebben van die groep twee mannen gesproken die goed begrepen waar we naar op zoek waren. Van afvalhout maken ze nu al plaatmateriaal en op ons verzoek hebben ze bamboeplaatmateriaalsamples gemaakt van dunne bamboestrips. De samples hebben al een goede kwaliteit vinden we, maar met een pers-machine zal de kwaliteit nog beter worden. Maar zoals in ons eerste week verslag al te lezen was is zo’n pers machine een hele investering voor een bedrijf hier. Toch zijn ze bereid om in de toekomst te investeren in een machine en voor de samples kunnen ze nu gebruik maken van een machine die in bezit is van een ander bedrijf met wie ze af en toe samen werken. Wij zijn blij!!! Ons idee om bamboe als basis te gebruiken in onze ontwerpen blijft overeind staan!!! We willen een uitgebreide bamboelijn maken met verschillende materiaal- / techniek combinaties. Te denken valt aan: inleggen, uitsnijden, handwerk…
Dit bamboe-plaatmateriaal heeft een moderne en frisse uistraling en dus niet dezelfde uistraling als de bamboe stam of de bamboe-matten die je hier veel ziet. Ook het bezoek van vorige week aan de universiteit heeft ons de naam van de lijmsoort opgeleverd die we zouden moeten gebruiken om de bamboe-latjes aan elkaar te persen. Zodat het eindprodukt waterresistent is en exportwaardig.

Verder hebben we ook weer veel andere interessante producenten gezien met wie we zouden kunnen samen werken. Deze week zullen we een selectie maken met de producenten met wie we graag willen samenwerken. Deze selectie zou uiteraard volgende week op deze blog te lezen zijn.

Nog een iets minder leuke aanvulling op ons week verslag is dat Amir, de directeur van Apikri, afgelopen vrijdag onwel geworden is. Apikri had een meeting voor zijn medewerkers en zijn producenten om alvast het begin van leberan (suikerfeest) te vieren. Leberan begint a.s vrijdag en alles en iedereen in Java staat in het teken van dit feest. Ook ons werk komt dan ook even stil liggen. We schrokken vrijdag erg toen Amir naar de auto werd gedragen. Hij zag er heel bleek uit en leek niet bij bewustzijn. Vandaag zijn we naar het ziekenhuis gegaan. Het is ons niet geheel duidelijk wat er precies gebeurd is. We hoorden dat zijn bloeddruk misschien te hoog geweest is en er wordt gedacht aan een hersenbloeding. Maar er is ook een scan van zijn hoofd gemaakt waarvan de resultaten nog niet bekend zijn. Hij was wel redelijk helder toen wij op bezoek kwamen, maar ook erg moe. Af en toe viel hij weg. Wat wij begrepen hebben is dat hij enorm hard werkt heeft en bijna geen rust neemt. Al 8 jaar heeft hij laatst van extreme hoofdpijnen, maar wil altijd maar werken werken werken. We hopen dat hij veel rust neemt en rustig beter wordt.

Op dit moment zijn we een workshop aan het voorbereiden die we a.s. woensdag geven aan diverse producenten over het ontwerpen voor de Europese markt. Dus we gaan weer aan het werk!!! Tot volgende week!

maandag 1 oktober 2007

 

Producent-bezoekjes



…onze tweede week zit er alweer op.

De afgelopen week hebben we heel wat in de auto gezeten om verschillende kleine en wat grotere producers te bezoeken om een beeld te krijgen van wat voor produkten ze maken en hoe ze die maken. Behoorlijk intensieve dagen waren het, omdat we constant aan het absorberen zijn. Overal zien we wel iets interessants, waardoor ons hoofd vrij snel vol raakt. Maar het is leuk, want door de bezoekjes wordt het voor ons stapje voor stapje duidelijker welke richting we op willen en zien we wat er mogelijk is of juist niet. Onze ideeën worden steeds concreter, we kunnen niet wachten om het ontwerpproces echt in gang te zetten!

Iedere dag na het werk gaan we als twee gekken baantjes zwemmen om ons hoofd te legen, en dat werkt goed!

Woensdag hebben we een aantal producers bezocht in de buurt van Parangtritus, een strand ten zuiden van Yogyakarta, waar ieder weekend een hele hoop locale mensen naartoe trekken. Na het bezoek zijn we even naar het strand geweest. Het was vrijwel verlaten en er hing een mysterieuze sfeer.

Het verhaal gaat dat de Godin van de Zuidzee heel erg veel van een bepaald soort gelig groen houdt. De mensen die hier naar het strand gaan, vermijden dan ook deze kleur in hun kleding, omdat ze daardoor extra kans lopen om opgeslokt te worden door de zee.

Op vrijdag zijn we naar het paleis van de Sultan geweest, waar we eigenlijk maar bar weinig mee hebben gekregen van de rondleiding. We waren namelijk bezig met al de verschillende motieven en patronen die te zien waren. Super veel inspiratie!

In het weekend zijn we naar Kukup geweest, een ander strand ten zuiden van Yogyakarta. Even vluchten uit de warme, benauwde bezine-kerosine-diesel-stad. Zon, zee, witte stranden, frisse lucht en rust … heerlijk.

En vandaag - maandag - gaan we naar de universiteit omdat ze daar een speciale (test)machine hebben voor het persen van bamboe. Helaas kunnen we geen materiaal van de universiteit afnemen, maar we hopen dat het bezoek wel mee kan helpen in onze zoektocht naar bamboe als halffabrikaat.

Daarna, speciaal op ons verzoek, op bezoek bij een Moslimhoedjesmaker!!

We hebben er weer zin in!!

Latersss!

maandag 24 september 2007

 

Kleine miertjes




We zijn er!!! Al een week! In Jakarta aangekomen en daar 2 dagen verbleven. Niet een hele leuke stad. Na een treinreis van 8 uur kwamen we donderdag aan in Yogya! De sfeer was meteen goed. En we werden vorstelijk ontvangen door de medewerkers van Apikri (de fairtrade producent waarmee we hier werken). We aten in een restaurant waar op traditionele wijze werd gekookt zoals er ook honderden jaren voor de sultan is gekookt. Dat betekende drankjes met rood hout en palmsuiker en meer onduidelijke ingredienten. Goed begin! Iedereen is hier zo hartelijk en we zien veel oprechte grote glimlachen!! word je helemaal blij van!!
Vrijdag hebben we het kantoor van Apikri gezien en meteen onze eerst vergadering gehad. We hebben ons voorgesteld aan de 21 medewerkers van Apikri en visa versa! Dit weekend hebben we met onze brommer veel rond gereden en ook nog mensen ontmoet die ons graag in hun televisie-serie Gang Becak wouden hebben. In het kader; Alles voor het verhaal!!!!, waren we dus inderdaad zondag live op de Indonesische televisie te bewonderen in een Comedy improvisatie show. 1 woord? HILARISCH!!!
Maandag zijn we officeel begonnen met werken, niet zonder eerst de nodige complimenten te hebben ontvangen over ons tv-optreden. Die dag hebben we een selectie gemaakt voor de verschillende producenten die we graag willen bezoeken. Vandaag zijn we met de producentbezoeken begonnen en hebben we er 4 kunnen bezoeken (waaronder een leerbewerker en iemand die met cocosnoten werkte). Was heel goed om div werkplaatsen te bezoeken en zo ideeen op te doen. Helaas wordt ons wel steeds duidelijker dat een half-fabricaat gemaakt van Bamboe, zoals Bamboe-plaatmateriaal, een heel lastig verhaal wordt. Bamboe zouden we namelijk oorspronkelijk als uitgangspunt kiezen. Maar het lijkt er op dat hier nergens een machine te vinden in de buurt om dit te maken. En voor de producenten hier is het nog een te grote inverstering is om deze machine, die van bamboe-latjes dikplaatmateriaal kan maken, aan te schaffen. Zij hebben hier nog te weinig vraag naar. Maar gelukkig hebben we wel veel andere inspiratie op kunnen doen. Deze en volgende week zullen we meer rondreizen naar allerlei producenten; dat betekent veel van de omgeving zien, veel leuke kleine dorpje en schitterende uitzichten!!!
Nu scheuren we weer op onze brommer weg om even naar de stad te gaan. De werkdag zit er al weer op! En we verlaten onze computer waar allerlei mini-miertjes uit kruipen.

zondag 16 september 2007

 

Persbericht DDID

Lidewij & Rixt


KLIK OP DE FOTO OM IN ONS FOTO-ALBUM TE KIJKEN


- Persbericht -
Utrecht, 25 september 2007


Dutch Designers drie maanden naar Indonesië voor Timber Trail

Het designers duo Rixt Reitsma en Lidewij Spitshuis gaat de maanden september tot en met december overwinteren bij de Fair Trade producent Apikri op Java in Indonesië. Voor Dutch Design in Development (DDiD) en in opdracht van Timber Trail zullen zij samen met de verschillende kleine producenten en ambachtslieden die onder Apikri vallen een interieur- en (mode) accessoirelijn ontwerpen en ontwikkelen.

“We zijn erg geïnteresseerd in het ontwikkelen van een verantwoord geproduceerde accessoirelijn voor bij onze meubelcollectie, iets wat erbij past, maar we hebben geen idee hoe dat aan te pakken?” Dit was de vraag die importeurs Ingrid en Kees Meijer van het bedrijf Timber Trail aan DDiD voorlegden. Timber Trail importeert meubels van gerecycled hout uit Vietnam, maar misten de accessoires om deze unieke kasten en tafels aan te kleden.

Het antwoord op hun vraag heet Rixt Reitsma en Lidewij Spitshuis. Deze twee jonge, talentvolle productdesigners zijn door DDiD geselecteerd om een nieuwe lijn van interieuraccessoires en lifestyle artikelen te ontwerpen, die vervolgens door kleinschalige producenten in Indonesië geproduceerd zullen gaan worden. Op 17 september zijn de ontwerpers naar Java afgereisd, waar zij tot het eind van het jaar zullen wonen en werken. In eerste instantie zullen zij zich laten inspireren door de verschillende materialen en productiemethoden die de producenten en ambachtslieden van Apikri gebruiken. Dit varieert van het bewerken van bamboe, hout en leer tot zilver, koper en keramiek. Deze inspiratie moet leiden tot het ontwerpen van een nieuwe productlijn voor Timber Trail, waarin tijdloos Europees design en Indonesische ambacht samenkomen. Een van de doelstellingen van dit project is immers om de producenten van Apikri te laten kennismaken met de wensen van de Europese markt.

“Wij hebben Rixt en Lidewij een vrije opdracht gegeven, zowel wat betreft het soort producten als de materialen die zij gaan gebruiken. Alleen als het gaat om de ontwerpen, willen wij dat deze aansluiten bij de lijnen die ook in onze Bolbuik meubelserie terugkomen. Daarnaast mogen zij hun creativiteit de vrije loop laten gaan voor lifestyle accessoires, zoals sieraden, tassen et cetera”, aldus Ingrid en Kees Meijer van Timber Trail. “Wij willen ons bedrijf de komende jaren verder ontwikkelen als importeur van duurzaam geproduceerde interieur- en lifstyleproducten. De samenwerking met DDiD, Rixt en Lidewij is daarom een unieke kans om verschillende werelden bij elkaar te laten komen.”

DDiD
Dutch Design in Development (DDiD) zet Nederlandse ontwerpers in bij kleine producenten in ontwikkelingslanden. Samen met lokale ontwerpers en ambachtslieden ontwerpen ze nieuwe producten die passen bij Westerse trends en modes. DDiD werkt voornamelijk in opdracht van Nederlandse importeurs om de import van duurzaam geproduceerde producten uit ontwikkelingslanden te bevorderen. Ook voor de Nederlandse ontwerpers is het een zeer nuttige ervaring: ze doen veel inspiratie op en leren werken in andere omstandigheden met voor hen vaak niet eerder gebruikte materialen en technieken. DDiD is een initiatief van het NCDO en wordt uitgevoerd door Share People. Partners zijn o.a. BNO, VEA en Stichting Premsela.



De bolbuik serie van Timber Trail. (www.timbertrail.nl)

Noot voor de redactie:
Voor meer informatie over de resultaten van dit project en andere DDiD projecten kunt u kijken op de website van DDiD (www.ddid.nl) of contact opnemen met Dieuwertje Damen, 030 880 1362, dieuwertje@ddid.nl. Ook kunt u kijken op het weblog (http://lidewijenrixtinindonesie.blogspot.com/) dat Rixt Reitsma en Lidewij Spitshuis tijdens hun verblijf in Indonesië bijhouden. Voor productfoto’s en meer informatie over Timber Trail kunt u kijken op www.timbertrail.nl of contact opnemen met Ingrid en Kees Meijer (tel. 0348 468 037).

woensdag 22 augustus 2007

 

17 september naar indonesie

Op 17 september vertrekken we om 21.00 uur naar Jakarta. Om daar vervolgens een nachtje te slapen en de volgende ochtend met de trein naar Yogyakarta te vertrekken.

woensdag 18 juli 2007

 


“Dutch Design in Development (DDiD) zet Nederlandse ontwerpers in bij kleine producenten in ontwikkelingslanden. Samen met locale ontwerpers en ambachtslieden ontwerpen ze nieuwe producten die passen bij Westerse trends en modes.”

This page is powered by Blogger. Isn't yours?